Leman Sam

نويسنده :بهار

تاريخ: سه شنبه بیست و نهم فروردین ۱۳۹۶ ساعت: 14:1

زنی شصت و شش ساله با موهای بلند قرمز ...

و چشمانی سرشار از زندگی و عشق ...

که به هیجده زبان آواز خوانده و در عرصه بین المللی بسیار مشهور است .

Leman Sam در سال 1951 در استانبول به دنیا آمد . پدرش نظامی بود و مادرش روحیه ای لطیف داشت و کودکی او در شهرهای مختلف همراه با انضباطی شدید سپری شد اگرچه او بعدها شکل گیری شخصیت و عامل موفقیتش را همین تضاد همیشگی و نیاز به جنگیدن برای رویاهایش می داند .در ابتدا به آموختن رقص ، پانتومیم و تئاتر رو آورد و حتی برای گذران زندگی به ترجمه و روزنامه نگاری و کار در وزارت ورزش پرداخت . در همان اوان جوانی ازدواجی ناموفق داشت که حاصل آن دو دختر به نامهای Şevval و Şehnaz است .

در سال 1979در آزمون اپرای اپرای دولتی استانبول بعنوان سولیست پذیرفته شد و بعدها به واسطه آشنایی با موزیسینی به نام Mehmet Teoman دروازه های موسیقی به روی او گشوده شد . اولین آلبوم او به نام Livaneli Şarkıları بر اساس سروده های شاعر مشهور Zulfu Livaneli در سال 1988 روانه بازار شد و مورد تحسین همگان قرار گرفت سپس با همکاری Garo Mafian در سال 1990 آلبوم Çağrı را منتشر کرد . سال 1992 برای او سال شهرت بود . اشعار آلبوم Ayak Sesleri ( صدای گامها ) بسیار مورد استقبال قرار گرفت . دو آلبوم Eski Fotoğraflar ( عکسهای قدیمی ) در سال 1994 وİlla ( مگر ) در سال 1998با همکاری Vedat Sakman تلاشی دوباره برای ارائه آوازهای بدیع شد . شرکت در جشنواره های بین المللی ، کنسرتها و همچنین فعالیتهای او در حمایت از حیوانات بخشی دیگر از زندگی امروزه او را تشکیل می دهند . آخرین آلبوم او Nereye Kadar ( تا کجا ) در سال 2012 به بازار آمد .

او خود می گوید : من در زندگی هرچه را خواسته ام با ترانه هایم سروده ام . برای سادگی نهفته در هر چیز که موجب آن است که با وجدانی آسوده به خود بنگریم . انسانها برای رفتن به بهشت هرچه می توانند می کنند در حالیکه بهشت درون خود را از بین می برند . همه چیز در طبیعت نهفته است . آن زمان که با طبیعت و تنها در طبیعت به موسیقی درون خود گوش فرا می دهید . به آنچه مام طبیعت برایتان فراهم آورده وافق می شوید . تماشای ستاره گان و طراوت سبز گیاهان . در باغها و باغچه ها بسیار چیزها می رویند و در این لذتی یگانه هست . به دریا می روم و در دامان طبیعت زمان به آسودگی می گذرد . آسوده می خوابم و کتاب می خوانم و بی دغدغه درک می کنم و در این فراغت است که همه چیز اغاز می شود . همچون عاشقی دلخسته ترانه می سرایم و همچون ترانه سرایی عاشق می شوم . مجنون عشقم . عشق برایم همچون بیماری است . دوره طولانی نقاهت که از پایم می اندازد . مدت طولانی است که می گویم به دنبال عشقم اما نمی شود . برای همچو منی که در کنج خلوت خود هستم عاشق شدن راحت نیست .