این روزها خستگی هایم را می گذارم روی مبل راحت کنار تلوزیون ...
و با یک لیوان معجون خنک و دلچسب خاکشیر و عرق بیدمشک و یخ خرد شده ...
می نشینم به تماشای ورزشکاران جوان و برومند و شاداب المپیک لندن ....
و فرقی ندارد چه ورزشی باشد ....
از فوتبال تا بسکتبال و دو میدانی و تیراندازی و قایق رانی و شنا و وزنه برداری و کشتی و همه همه
زیبا هستند و انرژی بخش چرا که تلاش است و قدرت اراده و اشتیاق و میل فوق العاده به رقابت و شکوه و عظمت نیروی آدمی که همه جهان را به مبارزه می خواند و چقدر زیباست این چهره های باطراوت عرق ریزان و عضلات درهم پیچیده که هیچ چیزی تاب اسقامت در برابر آن را ندارد ...
اگرچه همه ورزشکاران خانم و آقای ایرانی که در المپیک لندن شرکت کرده اند و از هفت خوان مصائب پیش رویشان گذشته اند و با کمترین امکانات قدم به میدان مبارزه گذاشتند از نظر من بسیار قابل احترام هستند و قهرمان اما مدال برنز جوان برومند خطه کرمانشاه کیانوش رستمی بسیار دلچسب بود و از امروز هم به امید پرودگار نوار قهرمانی ها با ورود کشتی گیران کشورمان آغاز می شود و چه حضور مقتدرانه ای به لطف پهلوان 55 کیلویی ایران زمین ...
حمید سوریان متولد دوم شهریور 1364 است در شهر ری و فرزند آخر خانواده بین شش برادر که همه به لطف پدر که خود ورزشکار بود و کشتی گیر روی تشک رفتند و در حد کشوری و تورنمنتهای خارجی مدال گرفتند و حمید کوچک که کنار تشک بزرگ شد و در 13 سالگی رفت به باشگاه بابک و حاج عبدالله زارع مربی اش شد ، پیرمرد 82 ساله زحمتکشی که مربی پدرش هم بوده و پنجاه سال است مربی گری می کند و بسیاری همچون او را تحویل خانواده کشتی داده و او را پسری باهوش و مستعد و حرف گوش کن می داند که خوشرنگ ترین مدالها حقش هست و باعث افتخار ایران .
دانشجوی رشته تربیت بدنی است و تا بخواهی دوست و رفیق دارد و حتی وبلاگی هم درست کرده به آدرس :
و اولین نوشته اش در این وبلاگ به تاریخ دوشنبه ششم دی 1389 :
یاعلی گفتیم وعشق
آغازشد...
یادم به خیر
واقعاٌ افلاطون راست گفت که زندگی دو نیمه ست
نیمه ی اول در انتظار نیمه ی دوم
ونیمه ی دوم در حسرت نیمه ی اول....
الگویش جهان پهلوان تختی بوده و برادر بزرگش محسن سوریان ...
5 بار قهرمان كشور در رده هاى مختلف سنى، ورزشكار برتر سال 1386
مدال طلاى روز جهانى كودك، سه مدال طلا، نقره و برنز از جام هاى تركیه، برنز جام پیت لاسینسكى در لهستان، برنز جایزه بزرگ باكو، برنز جام نیكولاى پتروف بلغارستان، نقره جام جهانى گرجستان، طلاى جام یادگار امام، و ...
یك طلا و یك نقره جوانان در آلماتى و جى جو. دو طلاى بزرگسالان در بیشكك 2007 و جى جو 2008
طلاى جوانان جهان در لیتوانى و سه طلاى بزرگسالان در بوداپست، گوانگ ژو و باكو
پنج مقام قهرمانی جهان در مسابقات جهانی کشتی سالهای ۲۰۰۵، ۲۰۰۶، ۲۰۰۷، ۲۰۰۹ و ۲۰۱۰
و بزرگترین رویایش المپیک 2012 لندن و شکستن طلسم چهل ساله ...
مرحوم محمد پذیرایى در المپیك 1960 رم توانست براى اولین بار مدال طلای كشتى فرنگى ایران را بدست آورد و بعد رحیم على آبادى در المپیك 1972 مونیخ...
و دیگر هیچ ...
و حالا بعد از ماهها و ماهها تلاش سخت و تمرینات کشنده و فشارهای جسمی و روحی و مسابقات گوناگون و به دست آوردن سهمیه حضور در المپیک حمید سوریان به مصاف حریفانی رفت که همه فقط برای بردن آمده بودند .
می گوید هرشب در خواب صحنه های مسابقات را در ذهنش بازسازی می کرده و کشتی برایش مجموعه ای است از مسائل تكنیكى، تنوع تاكتیكى، سرعت عمل، خواندن ذهن حریف، حتى خواندن ذهن داور و بعد یک کاسه کردن همه اینها ...
سوریان که با حذف "هاسگاوا"ی ژاپنی از جمع مدعیان اصلی وزن 55 کیلو ، روحیهای مضاعف بدست آورده بود در اولین مسابقه به مصاف آرسن ارالیف قرقیزستانی رفت و در مجموع با نتیجه شش بر سه پیروز شد و به مرحله یک چهارم این رقابت ها صعود کرد.
در مقابل مودوس مجارستانی توانست با برتری در دو گیم به نیمه نهایی این رقابت ها صعود کند.
در دیدار نیمه نهایی پنجه در پنجه "اریک نبلوم" از دانمارک انداخت و موفق شد در دو تایم متوالی با نتایج (3 بر صفر) و (3 بر صفر) از سد این حریف گذشته و راهی فینال وزن 55 کیلوگرم مسابقات کشتی فرنگی المپیک لندن شود.
و سرانجام آخرین مصاف او در مقابل روشن بایراموف آذربایجانی ...
جایی که تنها این دو کشتی گیر در مقابل تماشاگران سالن اکسل روی تشک رفتند ...
و هجوم بی امان این پهلوان دلاور با جسارت و اعتماد به نفس مثال زدنی که حریف را به لرزه در آورده بود و فنون زیبای کشتی فرنگی و دست تو و باراندازهای بی بدیل که حمید سوریان از چپ و راست اجرا می کند و هرچه بایراموف مقاوت کرد نتوانست کاری از پیش ببرد و درهم شکست و سوریان با سه امتیاز بارانداز و یک امتیار در خاک به مدال خوشرنگ طلا دست پیدا کرد و پرچم کشور ایران به اهتزاز درآمد و موچی از شادی و افتخار و غرور از سالن اکسل تا جای جای ایران پهناور وزید .
به گزارش خبرنگار ایرنا، مردم در اطراف منزل حمید سوریان در شهر ری با روشن كردن چراغهای اتومبیل خود و بوق های ممتد كسب اولین مدال طلای كشتی ایران در المپیك لندن را جشن گرفته اند. حمید سوریان مدال طلایش را به مادرش خانم اعظم السادات ماشالله زاده تقدیم کرده که امروز روز تولدش هست .
آخرین نوشته اش در وب لاگش قبل از اعزام به المپیک لندن ...
به همه ی کسانی که در باخت ها کنارم بودند
و دربردها دعایم کردند که مغرور نشوم
به مردمی که زیباتر از آنها در هیچ جای دنیا ندیدم
این منم حمیدسوریان سربازکوچک وطن.
هنوز هستم و برای وطنم نفس میکشم.
عقایدم را دوست دارم و به عقیده ای توهین نمیکنم
امروز آمدم تا یکبار دیگر ملتمس دعاهایتان باشم
منابع :
ویکی پدیا
مصاحبه حمید سوریان با مجله خانواده سبز