هشتم اسفند ماه امسال یادش یکصد ساله شد ...

بزرگمرد آواز ایران ...

که صدا ،  آوازها و چهره با صلابت و ستبرش ..

نسلهای متمادی را در نوردید ..

و همواره زیبایی و طرواتش را حفظ کرد ..

نامش به تاریخ موسیقی ایران گره خورد ...

و اختری شد فراروی عاشقان و پژوهشگران موسیقی ...

استاد غلامحسین بنان ...

در اردیبهشت ماه سال 1290 در محله قلهک تهران به دنیا آمد ...

شش ساله بود که خوانندگی و نوازندگی ارگ و پیانو را شروع کرد ...

و مادرش که نوازنده بسیار ماهر پیانو بود راهنمایش شد  ...

اولین استادش در موسیقی ایرانی پدرش بود ....

و استاد دومش مرحوم میرزا طاهر ضیاء ذاکرین رثایی و سومین استادش مرحوم ناصر سیف بوده اند..

سال 1321 برای اولین بار صدای او همراه با عده ای از هنرمندان دیگر از رادیو تهران به گوش مردم ایران رسید ...

آقای روح الله خالقی که در آن زمان در رادیو مسئولیت داشت ...

آقای بنان و آقای وزیری را در حضور استاد صبا می بیند ...

آقای بنان خواندن قطعه‌ ای در سه گاه را آغاز می‌ کند و استاد صبا هم با ویلن او را همراهی می‌ کند  ...

هنوز “درآمد” تمام نشده که آقای خالقی به صبا می‌ گوید: “شما نواختن ویلن را قطع کنید” ...

و به بنان اشاره می‌ کند تا گوشه حصار را بخواند ،...

 بنان مکث نمی‌ کند و با چنان مهارت و استادی درآمد حصار را می‌ خواند و به سه گاه فرود می‌ آید ...

که استاد روح اله خالقی بی اختیار بلند می‌ شود و او را در آغوش گرفته و می بوسد ...

و آینده وی را در هنر آواز درخشان پیش بینی می کند...

از بدو شروع برنامه " گلهای رنگارنگ " استاد پیر نیا او را برای همکاری دعوت کرد ...

ریز و بم ها و تحریرهای صدایش مخصوص اوست ..

و نه فقط در آواز قدیمی و کلاسیک ایران استاد بود ..

بلکه بر نغمه های مدرن نیز تسلط کامل داشت ..

و تصنیف جاودانه " الهه ناز " او از این دست است   ...

او را بزرگترین اجرا کننده آوازهای سبک دو استاد مسلم موسیقی ...

آقای وزیری و  آقای خالقی می دانند  ..

 و همچنین آثار استاد صبا و  محجوبی ..

استعداد عجیبی در مرکب خوانی و تلفیق شعر و موسیقی داشت ...

که ستایش همیشگی موسیقی دانان و شنوندگان را بر می انگیخت ..

در سال 1332 بنا به پیشنهاد آقای خالقی به اداره کل هنرهای زیبای کشور رفت ..

و با سمت استادی آواز هنرستان موسیقی ملی مشغول به کار شد ..

و در سال 1334 ریاست شورای موسیقی رادیو را بر عهده گرفت ..

برنامه های  گلهای جاویدان و گلهای رنگارنگ و برگ سبز و سایر برنامه های متعدد در زمینه موسیقی

با شرکت اساتید تراز اول همچون  روح الله خالقی ، ابوالحسن صبا ، مرتضی محجوبی ، احمد عبادی ، حسین تهرانی ، علی تجویدی و …

از یادگارهای برجسته فعالیتهای او در رادیو می باشند ..

در آذر ماه 1336 وقتی با اتومبیل شخصی اش در جاده کرج رانندگی می کرد ..

با کامیونی تصادف کرد و بینایی چشم راست خود را از دست داد ...

و از آن پس همواره با عینک دودی در انظار ظاهر می شد ..

ده سال بعد از این حادثه فعالیتهای هنری او به تدریج کمتر و کمتر شد ..

مدتها بود که به ناراحتی جهاز هاضمه مبتلا بود و حنجره اش دیگر کشش بیان حس آوازهایش را نداشت ..

در بیست سال انتهای زندگیش هیچ فعالیت چشمگیری نکرد ..

و کوشش پزشکان و مراقبت ها و از خود گذشتگی های همسر مهربانش خانم پری بنان هم موثر نیفتاد ..

و در بعداظهر روز پنج شنبه اسفند ماه سال 1364 ...

خورشید پر فروغ عمرش در بیمارستان ایرانمهر قلهک خاموش گشت ...

مزار ساده او در امامزاده طاهر کرج در کنار سایر ادیبان و بزرگان این خاک  ..

همواره محل میعادگاه او با دوستدارانش از نسلهای بعد است ..

که نه فقط استاد را از یاد نبرده اند ..

بلکه او را افتخار تاریخ کشورشان می دانند ...

 از ماندگارترین ترانه های استاد می توان به :

آهنگهای  آذربایجان ، آمدی جانم به قربانت ، یار رمیده ، الهه ناز ، می ناب ، رویای هستی ،....

خاموش ، مرا عاشقی شیدا ، کاروان ، روز ازل ، نوای نی و سرود همیشه جاوید ای ایران اشاره کرد.

روحش شاد  و یادش جاودان ....

 

موسیقی این پست تصنیف زیبای "  اگر خدا خواهد " از استاد بنان است ...

برانم از دل عشق تو را اگر خدا خواهد

گریزم از میدان بلا اگر خدا خواهد

روم بجایی که غم نباشد خدا اگر خواهد

چنین به عاشق ستم نباشد خدا  اگر خواهد

قسم به تار موی تو که از جهان رمیده ام من

چو آخرین فروغ مه،به بام شب پریده ام من

ز بس کشیده ام جفا

روم به آن جزیره ای که زورقی گذر ندارد

بود ز دیده ها نهان کسی از آن خبر ندارد

به جز من و به جز خدا

در آن دمی که ماه تابان،شراب شادی،کند به جام شب سیاهم

من از خدا کنم تمنا،که او گناه مرا ببخشد،به روی ماهم