/**/

پنجره اتاقم ...

شاخه هاي عريان و خيس درخت همسايه را قاب گرفته ...

برفهاي ريز و كوچك مي رقصند و مي چرخند و هياهو مي كنند ..

ميان ساختمانهاي خاكستري خسته و فرتوت ...

پسرك بيني به شيشه ها چسبانده ...

و چشمهايش با دو كبوتر كوچك پشت پنجره سخن مي گويند ...

موسيقي مي نوازد ...

او برايشان شعر مي خواند  ...

و كبوترها نگاهش مي كنند ....

..........

نه من سراغ شعر می روم

نه شعر از من ساده سراغی گرفته است

 

تنها در تو به شادمانی می نگرم ری را

هرگز تا بدین پایه بیدار نبوده ام

از شب که گذشتیم

حرفی بزن سلامنوش لیموی گس

نه من سراغ شعر میروم

نه شعر از من ساده سراغی گرفته است

تنها در تو به حیرت می نگرم ری را

هرگز تا بدین پایه عاشق نبوده ام

پس اگر این سکوت

تکوین خواناترین ترانه من است

تنها مرا زمزمه کن ای ساده ، ای صبور !

 

حالا از همه اینها گذشته ، بگو

راستی در آن دور دست گمشده آیا

هنوز کودکی با دو چشم خیس و درشت ، مرا می نگرد !؟

 

می توانم کنار تو باشم و

باز بی آواز از راز این همه همهمه بگذرم

من از پی زبان پوسیدگان نخواهم رفت

تنها منم که در خواب این همه زمستان لنگر نشین

هی بهار بهار برای باغ بابونه آرزو می کنم

حالا همین شوق بی قیمت و قاعده

همین حدود رویا و رفتن از پی نور ، ما را بس

تا بر اقلیم شقایق و خیال پروانه پادشاهی کنیم .

 

اشتباه از ما بود

اشتباه از ما بود که خواب سرچشمه را در خیال پیاله می دیدیم

 

دستهامان خالی

دلهامان پر

 

گفتگوهامان مثلا یعنی ما !

 

کاش می دانستیم

هیچ پروانه ای پریروز پیلگی خویش را به یاد نمی آورد

حالا مهم نیست که تشنه به رویای آب می میریم !

 

از خانه که می آئی

یک دستمال سفید ، پاکتی سیگار ، گزینه شعر فروغ ،

و تحملی طولانی بیاور

احتمال گریستن ما بسیار است !

" بخشهايي از شعر بلند و زيباي سيد علي صالحي "

اين روزها جشنواره فيلم است ..

و من در خيابانهاي شهر صداي آن عزيز رفته را مي شنوم كه مي گفت  :

«مردم بدون من، همیشه مردم‌اند؛ من اما بدون مردم، مُرده‌ام.»

دلم برايش تنگ شده است ..

براي آن صداي گرم خشدار با طمانينه ...

براي آن چشمها كه يك دنيا حرف داشت با آدم ..

براي همه نقش آفريني ها كه بازي نبود و خودش بود و دلش بود و هنرش ....

" فايل دكلمه شعر با صداي خسرو شكيبائي عزيز "

http://www.4shared.com/mp3/cVLrn_5I/2-Soraghe-Sher-Miravam2.html