خیابانی است به نام بین الحرمین در شهر کربلا در عراق ...
یک سویش مقبره امام حسین و سوی دیگرش مقبره برادرش ابوالفضل العباس ...
سرداری بلند قامت و نیکو چهره و شیر صفت ...
که نامش لرزه بر اندام دشمن می افکند و از صدای نعره اش قالب تهی می کردند ...
و ضربت شمشیرش هیچگاه خطا نکرد ..
وقتی رفته بود برای سپاه و زنان و کودکان تشنه آب بیاورد ...
کنار نهر علقمی او را به قتل رسانیدند و پیکرش در همان محل ماند و به خاک سپرده شد ...
قبیله بنی اسد که قبیله مادرش خانم ام البنین بودند برای اولین بار مقبره اش را بنا کردند تا آثارش از بین نرود ..
و اولین زائرانش عبیدالله فرزند حر جعفی و در سال 62 ه.ق حابر بن عبدالله انصاری بودند ...
مختار ثقفی در سال 66 ه.ق به کمک جمعی از اعراب و ایرانیان اولین عمارت را در آن محل بنا کرد ...
و کربلا به آبادانی رفت ولی هارون الرشید در سال 170 ه.ق دستور تخریب بارگاه را داد ...
عمارت دوم در سال 198 ه.ق و در زمان حکومت مامون و برای جلب نظر شیعیان خراسان بر پا شد ...
ولی متوکل عباسی که در سال 232 ه.ق به لحاظ عنادی که داشت دستور تخریب آستانه امام حسین و حضرت عباس و تمامی شهر کربلا را صادر کرد و همه جا را با خاک یکسان نمود و شخم زد و به آب بست ...
المنتصر پسرش راه و رسم دوستی با شیعیان پیش گرفت و حکم به تعمیر این دو بنا داد و کربلا بازسازی شد ..
در 367 ه.ق عضدالدوله دیلمی وارد بغداد شد و به زیارت کربلا رفت و دستور داد بارگاهی باشکوه برای حضرت عباس بنا کنند که این بنا پنج سال بعد تکمیل شد ....
جلایریان که در ایران به قدرت رسیدند ، در سال 740 ه.ق سلطان ویس تعمیران مجدد را شروع کرد و فرزندش سلطان احمد در سال 786 ه.ق کار پدر را به پایان رساند و هدایای بسیاری به بارگاه فرستاد ..
شاه اسماعیل صفوی در سال 914 ه.ق وارد بغداد شد و شیعیان به استقبالش رقتند و یک شبانه روز در حرم امام حسین معتکف شد و به آستانه حضرت عباس رفت و دستور داد تعمیرات وسیعی انجام دهند و دوازده قندیل از طلای خالص به نیت دوازده امام به حرم حضرت عباس هدیه کرد ...
تمامی حرم و رواقها را با فرشهای گرانبهای بافت اصفهان مفروش کرد و خدمه مخصوصی برای نگاهداری و روشنایی قندیل آستانه استخدام کرد که تبارشان در عراق به " آل قندیل " مشهور شد ...
گنبد ها کاشی کاری شد و این نما تا سال 1302 ه.ق باقی ماند ..
نادر شاه افشار هم هدایای زیادی به آسنانه فرستاد و در نگهداریش کوشش کرد ..
در 1216 ه.ق وقتی انبوهی از مردم برای زیارت از کربلا به نجف اشرف رفته بودند سعود بن عبدالعزیز پادشاه عربستان با لشکری عطیم به کربلا حمله برد و حکم به تاراج شهر داد و آستانه حضرت عباس را تخریب کرد و همه هدایا و قندیلهای طلا و نقره را به غارت برد ...
مردم ایران که خبردار شدند با همراهی دولت فتحعلیشاه به این شهر کمک کردند و تمامی خرابیها را ترمیم کردند و ضریحی از نقره در سال 1227 ه.ق در آستانه حضرت عباس نصب شد ...
ناصرالدین شاه نیز به نوبه خود در تعمیرات همت گمارد و تا سال 1305 کاشی کاری ضریح و صحن به پایان رسید
و میرزا تقی خان امیر کبیر نیز کمک مالی بسیاری نمود تا شیخ عبدالحسین تهرانی معروف به شیخ العراقین تعمیرات را به پایان برساند ...
امروزه در سیصد و پنچاه متری بارگاه امام حسین مرقد حضرت عباس است و قبر مطهرشان در وسط حرم می باشد
و روی آن صندوقی از خاتم که ضریحی نقره ای اطرافش هست و بدست هنرمندان اصفهان ساخته شده و در سال 1385 ه.ش در آن محل نصب گردید ...
چهار طرف حرم چهار رواق قرینه است که به یکدیگر منتهی می شوند و سقف و تمامی دیوارهای حرم آینه کاری ایرانی دارد و گنبدی بزرگ و طلا کاری شده که در سال 1375 ه.ش نصب گردید ...
در دو طرف ایوان جنوبی دو مناره زیبا است و و ایوانی سرتاسری که درب وسطش طلائی و میناکاری ساخت اصفهان و دو در کوچک دیگر در شرق و غرب آن که هرسه به داخل رواق می روند ...
آستانه حضرت عباس صحنی چهار گوش دارد و هشت در بزرگ ورودی و خروجی که به نامهای پیامبر و امامان نام گذاری شده ...
کل مساحت آستانه 4370 متر مربع است و نقشه و معماری اش مشابه بارگاه امام حسین است ولی در ابعاد کوچکتر ...
در صحن دو سقاخانه بود ...
یکی در ضلع شرقی و اسماعلیان هندوستان نوسازی اش کرده بودند و دو درخت میوه و یک درخت سدر کنارش بوده ...
و دیگری در ضلع غربی و نزدیک آن دو درخت خرما که اکنون دیگر اثری از این سقا خانه ها و درختان نیست ...
بارگاه امام حسین و حضرت عباس حدود دو متر و نیم پایین تر از سطح شهر کربلا و محیط اطرافشان ساخته شده اند و به همین دلیل به سفره های آب زیر زمینی نردیک هستند ...
و سردابهایی در زیر حرم حضرت عباس است که به گفته خادم حرم به نام شیخ عباس که 74 سال است در آنجا خدمت می کند در 400 سال پیش دو چشمه در سرداب بوده که مرتب می جوشیده ...
و آبی از یک طرف وارد و از طرف دیگر خارج می شده و پله هایی بوده که مردم به این آب دسترسی داشتند و استفاده می کردند ...
تا آنکه به بهانه ترکهای دیوار حرم این دو چشمه را خشک کردند ولی دوباره آب بالا آمد و به سرداب رسید و قبر حضرت عباس میان آب قرار دارد انگار که آب بر گرد آن لب تشنه کربلا طواف می کند ...
سالها است که این آب در یک سطح ثابت مانده و با آنکه درب ورودی بسته شده ولی همچنان تازه و معطر است و با آنکه یک متر بالای قبر حضرت عباس است وارد صحن نشده ...
اکنون در بخش درب صاحب الزمان پنجره کوچکی است که به سرداب مشرف است و عطر خوش این آب از آنجا به مشام می رسد اگرچه کسی غیر از بعضی بزرگان اجازه ورود به سرداب را نداشته اند ...
استاندار کربلا گفته اگرچه بالا آمدن سطح آب سفره های زیر زمینی زیر بنا و ساخت و ساز بعضی مناطق شهر کربلا را تهدید می کند ...
ولی پی بناهای حرم امام حسین و حرم حضرت عباس که صدها سال پیش ساخته شده اند کاملأ در برابر آب نفوذ ناپذیر است ....
كربلا كعبه عشق است و من اندر احرام
شد در اين قبله عشاق،دو تا تقصيرم
دست من خورد به آبى كه نصيب تو نشد
چشم من داد از آن آب روان تصويرم
بايد اين ديده و اين دست دهم قربانى
تا كه تكميل شود حج من و تقديرم
پی نوشت :
منبع : ویژه نامه محرم خبرآنلاین
نوحه وبلاگ صدای زیبای استاد احمدیان از نوحه خوانان قدیمی است
http://iran-oldmusic.blogfa.com/post-15.aspx