چهره اي بيضي و دلنشين و نگاهي ملايم و لبخندي مهربان روي لبهايش ...
با اندامي ظريف همچون زنان ديگر سرزمينش ...
ولي اراده اي پشت اين همه ظرافت نهفته است كه به فولاد سخت مي ماند ..
در سال 1945 در رانگون پايتخت برمه به دنيا آمده ..
نام پدرش " آنگ سان " بود و نام مادربزرگش " سو " و نام مادرش " چي "
و اينگونه نامش را " آنگ سان سو چي " نهادند ..
برمه يا ميانمار كشوري است در آسياي جنوب شرقي كه يك سوم مرزهايش را آب تشكيل مي دهد و مذهب غالب مردم بودائيسم است و تا سال 1948 مستعمره انگلستان بود .
نزديك به 40 ميليون جمعيت دارد كه تنها 24 درصد در شهرها هستند و بيش از 40 درصد مردم سواد خواندن و نوشتن ندارند و حكومت نظاميان نيز به اين وضع دامن زد و حتي منجر به تعطيلي دانشگاهها در سال 1988 شد.
پدر خانم سوچي بنيانگذار ارتش نوين برمه و از مذاكره كنندگان استقلال كشورش بود كه به دست رقيب خود كشته شد .
مادرش نيز چهره اي سياسي بود و سفير برمه در هند و نپال كه اين باعث شد تا خانم سوچي در رشته علوم سياسي در دانشگاه دهلي تحصيل نمايد و براي ادامه تحصيل به اكسفورد رفت و در رشته هاي فلسفه و علوم سياسي و اقتصاد تحصيلاتش را تكميل كرد و سه سال در نيويورك زندگي كرد و در سازمان ملل مشغول به كار شد .
همكاري اش با مايكل اريس كه محقق فرهنگ تبت بود باعث آشنائي و ازدواج آن دو در سال 1972شد و در سال 1985 دكتري خود را از دانشگاه مطالعات مشرق زمين و آفريقا لندن دريافت كرد .
در سال 1974 طي يك همه پرسي حكومت برمه به جمهوري سوسياليست تغيير يافت اگرچه اشغال كشور توسط نظاميان و اجراي تدابير امنيتي شديد و كنترل كامل كشور باعث سكون و انزواي اجتماعي و فرهنگي ميانمار گشت .
در سال 1988 به برمه باز مي گردد تا هم از مادر پيرش نگاهداري كند و هم رهبري جنبش دموكراسي خواهي را در دست گيرد و اين مقارن است با تظاهرات گسترده دانشجويان هواخواه دموكراسي.
پيام معروفش " اتحاد ، نظم ، عشق " كه ريشه در آئين بودا دارد فراگير مي شود و نظاميان دست به كشتاري بي رحمانه مي زنند و خانم سوچي به همراه تعدادي ديگر از رهبران دموكراسي خواه بازداشت خانگي مي شود .
كريسمس سال 1995 آخرين ديدارش با شوهرش و خانواده اش شد چرا كه حكومت برمه ديگر به همسرش اجازه ورود به كشور را نداد در حاليكه او مبتلابه بيماري سرطان بود .
حتي درخواست مستقيم كوفي عنان و پاپ ژان پل دوم براي صدور ويزا نيز بي فايده بود و فقط پيشنهاد كردند تا خانم سوچي از كشور خارج شود ولي او عليرغم همه عشقش به همسر و فرزندان و آگاهي از بيماري وخيم شوهرش به خاطر آنكه مي دانست در صورت خروج ، ديگر اجازه ورود به برمه را نخواهد يافت از قبول اين پيشنهاد سرباز زد و با دردي عميق در قلبش شاهد مرگ همسرش در 53 سالگي شد .
در سال 1990 شوراي نظامي به لحاظ فشارهاي بين المللي تن به انتخابات ملي مي دهد .
انتخاباتي كه عليرغم همه دخالتها ، حزب خانم سوچي 80 درصد كرسي هاي مجلس را به دست مي آورد و نخستين نخست وزير برگزيده مردم مي شود ولي نتايج ناديده گرفته مي شود و او را دوباره به بازداشت خانگي مي برند و اختناق و فشار مضاعف ...
ولي هيچ كدام در اراده آهنين اين بانوي برمه تاثير ندارد ..
سالها پايداري و استقامت و تحمل در راه دموكراسي و آزادي كشورش او را به چهره اي شناخته شده در جهان بدل كرد و جايزه صلح نوبل را در سال 1991 برايش به ارمغان آورد .
جايزه اي كه پسر هيجده ساله اش الكس از طرف مادر دريافت مي كند چرا كه او همچنان در بازداشت است و آن را به همه مردم برمه تقديم مي كند :
" اين جايزه مال آنهاست و پيروزی نهايی در پيکاری دراز مدت، صلح، آزادی و دموکراسی را به برمه باز خواهد گرداند. "
و جايزه جواهر لعل نهرو در سال 1992 و جايزه سيمون بوليوار از دولت ونزوئلا ...
پس از 15 سال حصر خانگي حالا خانم سوچي آزاد است و ايستگاههاي پليس اطراف خانه اش نيست و سرانجام در 14 نوامبر اين خبر روي خط خبرگزاريهاي جهان رفت ..
نظاميان برمه شرطهاي برگزاري انتخابات آزاد را پذيرفته اند و قرار است عفو عمومي بدهد تا زندانيان سياسي بيشتري آزاد شوند .
سخنگوي حزب خانم سوچي اعلام كرده كه او در انتخابات شركت مي كند.
رهبري 66 ساله كه سالها دور از خانواده و عزيزانش در بازداشت خانگي به سر برد
تا از همان هوايي نفس بكشد كه مردم سرزمينش تنفس مي كنند
حالا اميدوار است كه نسيم آزادي وزيدن بگيرد ....
موسيقي وبلاگ كاري زيبا از پينك فلويد
A Great Day For Freedom
http://www.4shared.com/audio/jr1mePyi/Pink_Floyd_-_A_Great_Day_For_F.html