خيلي كوچك بودم ..
سه يا چهار سال ..
خاطره اي محوي است از يك صبح خيلي زود و هوا هنوز تاريك و مادر كه صبحانه آماده مي كرد
و پدر كه مشتاقانه به صفحه تلوزيون سياه و سپيد چشم دوخته بود ...
بيدار شدم و در بغلش نشستم ..
مادر كلي غر زد و پدر وساطت كرد و فقط شمايي از دو مبارزي يادم هست كه به هم مشت مي زدند
و فرياد هاي پدر ..
بزن .... كلي ... بزن ...
هشت مارس 1971 در مديسون اسكوئر گاردن نيويورك و " مبارزه قرن " بين جو فريزر و محمد علي كلي
از روزها قبل كلي تبليغات در راديو و روزنامه و تلوزيون بود
محمد علي را همه دوست داشتند ..
جوان بود و خوش قيافه و سياهپوستي شجاع كه تن به تبعيض نداده و به جنگ ويتنام نرفته بود
به خاطر همين يكسال زندان بود و تازه آزاد شده بود و اجازه داده بودند در مسابقات شركت كند
و مسلمان شده بود ..
نماد اعتراض به آپارتايد در دهه شصت و همينها كافي بود تا در قلب مردم ايران جاي بگيرد ..
در مديسون اسكوئر غوغائي بود ...
جمعيتي عظيم فرياد مي كشيدند ...
بسياري از هنرپيشهها و افراد معروفي چون نورمن ميلم و وودي آلن در آنجا بودند
فرانك سيناترا كه به عنوان عكاس مجله لايف حضور داشت و برت لنكستر يكي از گزارشگران مسابقه بود
قیمت بلیت صندلی های جلویی 150 دلار (قیمتی هنگفت در آن زمان) تعیین شده بود، که سرانجام 2 برابر این قیمت فروخته شدند
بلیت ها به سرعت نایاب شدند، به طوری که «فرانک کاستلو» رئیس خانواده مافیایی «لوچانو» که همیشه 4 بلیت می خرید، این بار تنها 2 بلیت گیرش آمد
محمد علي قد بلندتر بود و فريزر سنگينتر ..
سه راند اول دست كلي بود با رقص پاي زيبا و سرعت فوق العاده و اين فريزر را ديوانه كرد
راند چهارم ضربان آهنين هوك چپ فريزر شروع شد
و مبارزه تا راند يازدهم ..
نفسها در سينه حبس و با هر ضربه خروشي به آسمان مي رفت
راند يازدهم كلي پايش سر خورد و به طناب هاي رينگ كويبده شد و نقش بر زمين شد
تا راند پانزدهم اين مشتهاي آهنين فريزر بود كه پي در پي فرود مي آمد
در آخرين دور هوك چپ فرود آمد و فك راست محمد علي شكست و تعدادي از دندانهايش را به روده هايش فرستاد و اگرچه برخاست ولي ديگر تواني نداشت
و جو فريزر برنده مسابقه شد ..
" اد شویلر" نویسنده بازنشسته " آسوشیتد پرس" که در آن مسابقه کنار رینگ نشسته بود می گوید:
" علی باخت، ولی بازهم این یکی از بزرگ ترین لحظات حرفه ایش بود ! او پس از بازگشتش تنها دو مسابقه داده بود و توانست 15 راند جلوی حریفی که کاملا در اوج بود، دوام بیاورد"
جو فريزر با اين پيروزي با صداي بلند اعلام كرد:
" من از امروز به او ميگويم محمدعلي... باور كنيد او بزرگترين مشتزن جهان است "

ويليام جوزف فريزر يا جو فزيزر مشهور كه به او Joe smoking ( جو سيگاري ) هم مي گفتند
در 1944 در بيوفورت كاليفرنياي جنوبي به دنيا آمد ..
از همان كودكي به همراه پدر و برادرانش به تماشاي مسابقان بوكس مي نشست
جنگجو بود و دوست داشت از پس پسرهاي ديگر بر آيد و پوزه شان را به خاك برساند
در مزرعه كار مي كرد و بازوي چپش آسيب ديد ، همان بازوئي كه بعدها كابوس حريفان شد ..
15 ساله بود و ديگر تاب تبعضها را نياورد و خانه را ترك گفت و نزد برادرش به نيويورك رفت
بوكسوري آماتور شد و در 18 سالگي در مسابقات سنگين وزن سال 1962 دستكش طلائي را از آن خود كرد
المپيك 1964 مدال طلا به گردن آويخت و در سال 1970 جيمي آليس قهرمان آن روزها را شكست داد
و نشان قهرماني را از آن خود كرد و تا سال 1973 مرد اول بوكس حرفه اي جهان در سنگين وزن بود
در سال 1973 در مسابقه اي از محمد علي شكست خورد و بعد شكست از جو فورمن
و سال 1974 در مانيل مسابقه اي طوفاني كه 12 روند طول كشيد و محمد علي كلي دوباره پيروز شد
فريزر گفته است كه چيزي نمانده بود در آن مسابقه بميرد ..
در سال 1976 از دنياي بوكس خداحافظي كرد و به فيلادلفيا رفت و باشگاه مشتزني راه انداخت
در سال 1981 براي آخرين بار روي رينگ رفت
سال 2009 مصاحبه اي با سي ان ان داشت و بچه ها را آينده فرداي كشوري دانست كه به آن عشق مي ورزيد و خوشحال بود تجربياتش را به آنها منتقل مي كند
مردي كه بزرگترين قهرمانان دنيا را با ضربه هاي هوكش از پاي در آورده بود
در مقابل بيماري سرطان كبد ناك اوت شد و در سن 67 سالگي از دنيا رفت ...
محمد علي کلي ساعتي پس از اعلام مرگ جو فريزر اين واقعه را لطمهاي به ورزش خواند
و گفت :
" از مرگ جو فريزر متاسفم. به نظرم جهان يکي از قهرمانان بزرگ و پرآوازهاش را از دست داد. من هميشه از او با احترام فراوان ياد خواهم کرد "
کلي که چهار دهه قبل رقابت چشمگيري با اسطوره درگذشته و نيز جورج فورمن داشت ، هنگام بيان اين جملات اشک ميريخت و افزود:
" مرگ او ضايعهاي در بوکس جهان است. از صميم قلب مراتب تاسف و همدردي خود را با با خانوادهاش و دوستان او ابراز ميکنم "

پي نوشت : منبع ويكي پديا