استاد پر آوازه 72 ساله کرسی ادبیات فارسی دانشگاه تهران ...
" دکتر محمد رضا شفیعی کد کنی "
که در روستای کدکن نیشابور به دنیا آمده ...
و علوم دینی خوانده و حوزه علمیه خراسان رفته ...
و ابتدا در دانشگاه فردوسی مشهد و سپس در دانشگاه تهران رشته ادبیات فارسی را تا مقطع دکتری خوانده ..
و شعر می گوید آنهم با تخلص م. سرشک ..
و چه اشعار نغز زیبائی ..
که سادگی و توازنش به آب روان می ماند ..
و عمق فلسفه زندگی را باز می تاباند ..
ابتدا غزل سرود .... " زمزمه ها "
و بعد شعر نیمائی و ... " شبخوانی " و " از زبان برگ "
و یکی از ماندنی ترین مجموعه هایش ... " در کوچه باغهای نیشابور " که در سال 1350 منتشر شد ..
" سفر به خیر "
به کجا چنین شتابان؟
گون از نسیم پرسید
دل من گرفته زین جا
هوس سفر نداری
ز غبار این بیابان؟
همه آرزویم اما
چه کنم که بسته پایم.
به کجا چنین شتابان؟
به هر آن کجا که باشد
به جز این سرا، سرایم
سفرت به خیر اما تو و دوستی، خدا را
چو از این کویر وحشت به سلامتی گذشتی
به شکوفهها، به باران
برسان سلام ما را
......
در روزهای آخر اسفند،
كوچ بنفشههای مهاجر،
زیباست.
در نیمروز روشن اسفند،
وقتی بنفشهها را از سایههای سرد،
در اطلس شمیم بهاران،
با خاک و ریشه
میهن سیارشان
در جعبههای كوچک چوبی،
در گوشهی خیابان، میآورند:
جوی هزار زمزمه در من،
میجوشد:
ای كاش . . .
ای كاش آدمی وطنش را
مثل بنفشهها
در جعبههای خاک
یکروز میتوانست،
همراه خویشتن ببرد هر كجا كه خواست.
در روشنای باران، در آفتاب پاک
پی نوشت :
از دوستان خواننده وبلاگ می خواهم حتما از وب سایت http://www.parand.se دیدن کنند ..
که خاطره و ترانه و موسیقی و ادبیات و هنر را به هم آمیخته به سر پنجه ذوق و دانش ...
و گوهری یکدانه است با گنجینه هایی از صداها و ترانه های ماندگار ....
و پست اخیرش که اشعار دکتر کدکنی است که به صورت آوازی خوانده شده است ...
و در مجموعه ای از فایلهای صوتی گرد آوری شده ..
امید که این همه زحمات بی دریغ و سخاوتمندانه بزرگواری که وب سایت را اداره می کند ...
بر نظر و دل شما هم گوارا باشد ....
با سپاس بسیار از راوی حکایت باقی